

Jak czytamy w art. 130 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – kodeks pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.) – dalej k.p., każde święto występujące w okresie rozliczeniowym i przypadające w innym dniu niż niedziela obniża wymiar czasu pracy o 8 godzin. Wyznaczenie dnia wolnego od pracy powinno przy tym nastąpić w ramach danego okresu rozliczeniowego. Zgodnie z tym fragmentem, dzień wolny od pracy, z powodu święta przypadającego w sobotę, powinien otrzymać również pracownik, który w dniu 3 maja przebywał na zwolnieniu lekarskim.
Nieco inaczej wygląda sytuacja w przypadku kiedy pracownik był na zwolnieniu lekarskim w dniu wolnym od pracy, nadanym w zamian za święto przypadające w sobotę (czyli np. za dzień 3 maja przypadający w sobotę pracodawca wyznaczył dzień wolny 7 sierpnia). W takiej sytuacji nie ma obowiązku wyznaczania pracownikowi innego dnia wolnego od pracy. Choroba podwładnego, nie będzie obniżała obowiązującego go wymiaru czasu pracy. Jak wynika bowiem z art. 130 § 3 k.p., wymiar czasu pracy pracownika w danym okresie rozliczeniowym, ulega obniżeniu o liczbę godzin usprawiedliwionej nieobecności w pracy, przypadających do przepracowania w czasie tej nieobecności, zgodnie z przyjętym rozkładem czasu pracy.
Jeśli mamy do czynienia z sytuacją gdzie pracownik nie był na zwolnieniu chorobowym w innym dniu wyznaczonym jako wolne w zamian za święto przypadające w sobotę – choroba przypadająca w sobotnie święto nie zmieni rozkładu czasu pracy uwzględniającego wolne za to święto. Zatem zatrudniony, który powróci po chorobie do pracy, otrzyma wolny dzień za święto, w które chorował, na tych samych zasadach co reszta ekipy. W przeciwnym razie wypracuje za dużo godzin i powstaną nadgodziny średniotygodniowe.